امروز که دارم این مطلب را می نویسم ۳۱ سال خاطره در ذهنم هست که به هر کدوم فکر می کنم دنیایی مطلب برای نوشتن هستند و من نمی دونم از کدوم بنویسم. خاطراتی که شاید ما از نزدیک خیلی لمسشون نکرده ایم و بزرگان سیاست در مملکت ما با اونها دست و پنجه نرم کرده اند و ما نتایج تلاشهای اونها را از رادیو و تلویزیون شنیده ایم و دیده ایم.بهتره رک و پوست کنده باهاتون حرف بزنم منظورم حکایتهای همیشگی دشمنی امریکا با ایران و اسلام هست.اما یه نکته جالبی که در دشمنی آمریکا با ایران و اسلام هست اینه که همونجوری که میگن خدا دشمنان اسلام را از کم خردان قرار داده است آمریکا هم همین جوری هست و خیلی کم خرده و یادش رفته که چند وقت پیش بود که همین نقشه قدیمی ساختن فیلم موهن و اهانت به ساحت مقدس پیامبر عزیز اسلام را توسط یک دست نشانده ای مثل دانمارک اجرا کرده بود و نه تنها هیچ تاثیری نداشت بلکه با این کارشون باعث گرویدن خیلی از مردم جهان به ویژه اروپایی ها به اسلام شدند و حالا دوباره خودشون با ساختن فیلم دیدند که جمعیتی که در اهانت قبلی به اسلام روی آورده بودند چقدر هم عصبانی هستند و خشمشون رو در آوردند.این کارها من رو یاد بازیهای کامپیوتری میندازه که فضاشون بعد از یک مدتی تکراری میشه و الان امریکا هر کاری می کنه ما دیگه عکس العمل مناسب برامون دیکته شده و تا آخر بازی را چندین بار رفتیم و بازی کردن برامون مثل آب خوردن شده.